هوش مصنوعی:
شاعر از نالههای خود و تأثیر آن بر خامه (قلم) سخن میگوید. او اشاره میکند که نام بلندش از ننگ دور است و نغمهاش مانند صدای داوود است. در پایان، سخنش را با لعل گرانقدر مقایسه میکند و آن را همسنگ میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی پیچیده است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد.
شماره ۱۹۹ - از نالهٔ من خامه خوش آهنگ برآمد
از نالهٔ من خامه خوش آهنگ برآمد
وز نام بلندم، سخن از ننگ برآمد ۱
آن نغمه،که زیر لب داوود شکستند
ما را ز نی خامه، به این رنگ برآمد ۲
انصاف چو بگرفت عیار سخنم را
با لعل گران قدر تو همسنگ برآمد ۳
وز نام بلندم، سخن از ننگ برآمد ۱
آن نغمه،که زیر لب داوود شکستند
ما را ز نی خامه، به این رنگ برآمد ۲
انصاف چو بگرفت عیار سخنم را
با لعل گران قدر تو همسنگ برآمد ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۲۰۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۸ - تا حرفی از آن لعل می آلود برآمد
گوهر بعدی:شماره ۲۰۰ - سختی به ضعیفان جهان بی سبب آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
