هوش مصنوعی: شاعر در این متن از درد هجران و دلتنگی سخن می‌گوید و احساس ناتوانی و انتظار طولانی را بیان می‌کند. او با تشبیه خود به شمع و شنیدن ناله مرغ سحر، عمق غم و تنهایی خود را نشان می‌دهد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غم‌انگیز است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و احساسات سنگین، مناسب مخاطبان با درک ادبی بالاتر است.

شماره ۲۱۰ - ز هجران کار دلتنگی به سامان دیر می آید

ز هجران کار دلتنگی به سامان دیر می آید
که دست ناتوانم، تا گریبان دیر می آید ۱

به رنگ شمع می سازم، به آه سینه سوز خود
به گوشم نالهٔ مرغ سحر خوان دیر می آید ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۹ - ز معراج خریّت، خواجه سنگین بار می آید
گوهر بعدی:شماره ۲۱۱ - در آن محفل که شمع من، تجلی ساز می آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.