هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد هجران و دلتنگی سخن میگوید و احساس ناتوانی و انتظار طولانی را بیان میکند. او با تشبیه خود به شمع و شنیدن ناله مرغ سحر، عمق غم و تنهایی خود را نشان میدهد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمانگیز است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و احساسات سنگین، مناسب مخاطبان با درک ادبی بالاتر است.
شماره ۲۱۰ - ز هجران کار دلتنگی به سامان دیر می آید
ز هجران کار دلتنگی به سامان دیر می آید
که دست ناتوانم، تا گریبان دیر می آید ۱
به رنگ شمع می سازم، به آه سینه سوز خود
به گوشم نالهٔ مرغ سحر خوان دیر می آید ۲
که دست ناتوانم، تا گریبان دیر می آید ۱
به رنگ شمع می سازم، به آه سینه سوز خود
به گوشم نالهٔ مرغ سحر خوان دیر می آید ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۹ - ز معراج خریّت، خواجه سنگین بار می آید
گوهر بعدی:شماره ۲۱۱ - در آن محفل که شمع من، تجلی ساز می آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.