هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از احساسات عمیق خود سخن میگوید. او از نور شمع و پروانه به عنوان نمادهای عشق و فداکاری یاد میکند و از ضعفهای خود در بیان احساسات میگوید. در نهایت، او از شعر و گفتار به عنوان ابزاری برای رسیدن به آرامش و شیراز (به معنای آرامش و صلح) یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها ممکن است برای افراد زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۱۱ - در آن محفل که شمع من، تجلی ساز می آید
در آن محفل که شمع من، تجلی ساز می آید
اگر طور است، چون پروانه در پرواز می آید ۱
ضعیفی ها فکنده ست از نواسنجی زبانم را
کنون چون نی، همین از گوش من آواز می آید ۲
حزین از شعر سرجوش فغانی می گساری کن
که از گفتار او کار می شیراز می آید ۳
اگر طور است، چون پروانه در پرواز می آید ۱
ضعیفی ها فکنده ست از نواسنجی زبانم را
کنون چون نی، همین از گوش من آواز می آید ۲
حزین از شعر سرجوش فغانی می گساری کن
که از گفتار او کار می شیراز می آید ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۲۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۰ - ز هجران کار دلتنگی به سامان دیر می آید
گوهر بعدی:شماره ۲۱۲ - با سفلگان شراکت روزی، زیان بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.