هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساس پریشانی و ناامیدی خود سخن میگوید. او از گذشتهای نامعلوم یاد میکند و اکنون خود را در وضعیتی میبیند که نه به معشوق دسترسی دارد و نه آرامش دل. این متن بیانگر درد عشق و جدایی است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، مضامین غمگین و عاشقانه آن برای مخاطبان با سن بالاتر مناسبتر است.
شماره ۲۵۵ - در کشور ایجاد، ندانم چه گلستم
در کشور ایجاد، ندانم چه گلستم
دانم که صنمگاه بتان چه گلستم ۱
من بعد، بود دست من و چاک گریبان
نه دامن دلدار به دست و نه دلستم ۲
دانم که صنمگاه بتان چه گلستم ۱
من بعد، بود دست من و چاک گریبان
نه دامن دلدار به دست و نه دلستم ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۴ - ز پی بیگانه خویی را، به امّید وفا افتم
گوهر بعدی:شماره ۲۵۶ - من نازک دل از زخم زبان بسیار می رنجم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
