هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساسات پرشور و دیوانهوار خود سخن میگوید. او با تصاویری مانند گلشن، غنچه، و آتش، حالات عاشقانه و آتشین خود را به تصویر میکشد و تأکید میکند که افسردگی نمیتواند شوق او را خاموش کند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی بیشتری نیاز دارد. همچنین، ممکن است برخی از واژگان و تصاویر برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد.
شماره ۲۷۰ - به هرگلشن که شور از شیون مستانه اندازم
به هرگلشن که شور از شیون مستانه اندازم
لباس غنچه را، چاک از دل دیوانه اندازم ۱
سمندر مشربم، افسردگی شوقم نمی داند
به هر داغی که سوزم، طرح آتشخانه اندازم ۲
لباس غنچه را، چاک از دل دیوانه اندازم ۱
سمندر مشربم، افسردگی شوقم نمی داند
به هر داغی که سوزم، طرح آتشخانه اندازم ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۱۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۹ - جز وصل علاج دل بیچاره ندارم
گوهر بعدی:شماره ۲۷۱ - از دل، به فرات مژه راهی ست چه سازم؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.