هوش مصنوعی:
شاعر در این متن عاشقانه، خود را همچون سایهای در خدمت معشوق توصیف میکند و از عشق و مستی ناشی از آن سخن میگوید. او با وجود رنجهای عشق، خود را آزاده و فداکار میداند و از این حال لذت میبرد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند 'مستی' و 'غم خمار' نیاز به درک بالاتری از ادبیات دارد.
شماره ۲۸۴ - چو سایه در قدم سرو خوش خرام توام
چو سایه در قدم سرو خوش خرام توام
ز خویش و از همه آزاده ام، غلام توام ۱
ز داغ عشق، کشیدم پیاله چون خورشید
غم خمار ندارم، که مست جام توام ۲
ز خویش و از همه آزاده ام، غلام توام ۱
ز داغ عشق، کشیدم پیاله چون خورشید
غم خمار ندارم، که مست جام توام ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۳ - آسان به جلوه های تو، از جا نمی روم
گوهر بعدی:شماره ۲۸۵ - سیاهی را، به اشک از دیدهٔ خود کام می شویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
