شماره ۲۸۵ - سیاهی را، به اشک از دیدهٔ خود کام می شویم

سیاهی را، به اشک از دیدهٔ خود کام می شویم
رخش را کعبه دانم، جامهٔ احرام می شویم ۱

به خون توبه، زهد خشک، آلوده ست دامان را
ردای خانقاهی در می گلفام می شویم ۲

نیاز دل، غرور ناز او را سرگران دارد
نگاه از چشم می دزدم، ز لب پیغام می شویم ۳