هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از ناامیدی و درد ناشی از عشق نافرجام و خیانت سخن میگوید. او به رفتارهای دوگانه و جفای معشوق اشاره کرده و از تأثیر جادوی نگاه و جدایی دردناک دلها شکایت میکند. همچنین، به آتش عشق و رنجهای ناشی از آن پرداخته است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاطفی عمیق، درد عشق و مفاهیم پیچیدهای مانند جفا و جدایی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند «جادوی نگاه» یا «آتش عشق» نیاز به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی بیشتری دارد.
شماره ۳۱۷ - سخنها از وفا می گفتی و جور و جفا کردی
سخنها از وفا می گفتی و جور و جفا کردی
به ما دیدی چه ها می گفتی و آخر چه ها کردی؟ ۱
هلاکت الفتت گردم، که از جادو نگاهیها
دل شوریده را از من، مرا از دل جدا کردی ۲
حزین آتش زدی پروانه سان، محفل نشینان را
سر افسانهٔ جانسوز را هر جا که وا کردی ۳
به ما دیدی چه ها می گفتی و آخر چه ها کردی؟ ۱
هلاکت الفتت گردم، که از جادو نگاهیها
دل شوریده را از من، مرا از دل جدا کردی ۲
حزین آتش زدی پروانه سان، محفل نشینان را
سر افسانهٔ جانسوز را هر جا که وا کردی ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۲۰۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۶ - من بلبلم و گلبن من یار منستی
گوهر بعدی:شماره ۳۱۸ - غم دل با تو زان گوبم،که دانم شاد می گردی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
