هوش مصنوعی:
این متن شعری است که با استفاده از تصاویر طبیعی مانند بلبل، گلها و بنفشه، حالات عاشقانه و مستی ناشی از عشق را بیان میکند. شاعر از عناصری مانند لب، خط، باده و غبار برای توصیف احساسات خود استفاده کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم باشد. همچنین، اشارههای غیرمستقیم به مستی و عشق ممکن است برای نوجوانان جوانتر مناسب نباشد.
شماره ۳۲۸ - ببین که هست لبم، بلبل بهار خطی
ببین که هست لبم، بلبل بهار خطی
کشیده دیدهٔ من، سرمه از غبار خطی ۱
ز جام لاله و گل، بادهٔ نشاط مجو
دماغ تر نکند، جز بنفشه زار خطی ۲
سیاه مستی کلکم بود ز جام لبی
سیاه روزی من، گردهٔ غبار خطی ۳
کشیده دیدهٔ من، سرمه از غبار خطی ۱
ز جام لاله و گل، بادهٔ نشاط مجو
دماغ تر نکند، جز بنفشه زار خطی ۲
سیاه مستی کلکم بود ز جام لبی
سیاه روزی من، گردهٔ غبار خطی ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۱۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲۷ - نوای پرده سوزم، از کجا پیدا کند گوشی؟
گوهر بعدی:شماره ۳۲۹ - سحاب خشک، دیگر از کجا پیدا کند اشکی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
