هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد و رنج خود و وطنش میگوید. او از گل زخمی، سیلاب حوادث و خانهخرابهها سخن میگوید و دلش برای عزیزی که به سفر رفته تنگ شده است. این متن سرشار از اندوه و حسرت است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و اجتماعی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۳۱ - دارم گل زخمی به جگر تازه و تر، های
دارم گل زخمی به جگر تازه و تر، های
ای دل، بزن از سینه صفیری به اثر، های ۱
بر بوم و برم تاخته سیلاب حوادث
از خانه خرابان توام، های هنر، های ۲
آرام وطن گر سفری شد، عجبی نیست
ما را که چو دل، رفته عزیزی به سفر، های ۳
ای دل، بزن از سینه صفیری به اثر، های ۱
بر بوم و برم تاخته سیلاب حوادث
از خانه خرابان توام، های هنر، های ۲
آرام وطن گر سفری شد، عجبی نیست
ما را که چو دل، رفته عزیزی به سفر، های ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۲۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳۰ - نشد از گریهٔ مستانه ساقی، دل کنم خالی
گوهر بعدی:شماره ۳۳۲ - ای که بر دیدهٔ اغیار خرامی داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.