هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از درد عشق و غمهای ناشی از آن میگوید. او از مسکینی و گدایی خود در میکده سخن میگوید و تأکید میکند که نباید او را با گدایان پارسا اشتباه گرفت. همچنین، از سنگینی غم در دل و رها کردن گریههای مستانه یاد میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از اصطلاحاتی مانند 'میکده' و 'گریهٔ مستانه' ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامفهوم یا نامناسب باشد.
شماره ۳۳۴ - گره، ز ابروی مسکین نواز وا نکنی
گره، ز ابروی مسکین نواز وا نکنی
که چشم آینه را کاسه ی گدا نکنی ۱
اگر چه کاسه به دستم، گدای میکده ام
مرا غلط به گدایان پارسا نکنی ۲
غمت به وادی دل، شد گران رکاب حزین
عنان گریهٔ مستانه را رها نکنی ۳
که چشم آینه را کاسه ی گدا نکنی ۱
اگر چه کاسه به دستم، گدای میکده ام
مرا غلط به گدایان پارسا نکنی ۲
غمت به وادی دل، شد گران رکاب حزین
عنان گریهٔ مستانه را رها نکنی ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۲۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳۳ - ای برق حسن، شعله به باغ که می زنی؟
گوهر بعدی:شماره ۳۳۵ - بی داغ عشق، بر در دل ها چه می روی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
