هوش مصنوعی:
شاعر از برق حسن و شعلهای که در باغ میزند سخن میگوید و از تأثیر آن بر دامن و آتش داغ میپرسد. سپس از پیام دوست و تأثیر بیهوشیآور آن بر دماغ سخن میراند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای درک کامل نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری داشته باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۳۳۳ - ای برق حسن، شعله به باغ که می زنی؟
ای برق حسن، شعله به باغ که می زنی؟
دامن دگر به آتش داغِ که می زنی؟ ۱
هشیار کو به مجلس ما ای پیام دوست؟
داروی بیهُشی به دماغ که می زنی؟ ۲
دامن دگر به آتش داغِ که می زنی؟ ۱
هشیار کو به مجلس ما ای پیام دوست؟
داروی بیهُشی به دماغ که می زنی؟ ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳۲ - ای که بر دیدهٔ اغیار خرامی داری
گوهر بعدی:شماره ۳۳۴ - گره، ز ابروی مسکین نواز وا نکنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.