هوش مصنوعی: شاعر از درد جدایی و تنهایی می‌نالد و با استفاده از استعاره‌هایی مانند نی، شمع و ماهی، احساسات خود را بیان می‌کند. او از دل سوخته و تاریکی ناشی از هجران سخن می‌گوید.
رده سنی: 15+ متن حاوی مضامین عاطفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۳۴۲ - بنواخت نی را، لبهای نایی

بنواخت نی را، لبهای نایی
ما بی نواییم، آه از جدایی ۱

در کعبهٔ دل، مانده ست داغم
چون فلس ماهی، از ناروایی ۲

در شام هجرت، چون شمع کشته
مانده ست چشمم، بی روشنایی ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۴۱ - نی می دهد از اصل مقامات صدایی
گوهر بعدی:شماره ۳۴۳ - شکیبایی بود کار دلم، با گرمی خویی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.