بخش ۵ - ستایش خاقان سخن

سخن گوهر لجّهٔ سرمدی ست
بهین حجّت معجز احمدی ست ۱

سخن چشمهٔ زندگانی بود
سخن نعمت جاودانی بود ۲

سخن را به فرق سپهر افسری ست
به عالم، سخن سنج را سروری ست ۳

زگنج سخن مایه دار است دل
چو نبود سخن، دل بود مشتِ گل ۴

سخن گوهر و ابر نیسان دل است
سخن هدهد است و سلیمان دل است ۵

به نطق، آدمی زاده انسان بود
حریف زبان بسته، حیوان بود ۶

ولیکن نه هرکس سخن گستر است
بسا لب، که خاموشیش درخور است ۷

شراب ار نداری به خم، پرمجوش
چو گوهرفروشی ندانی، خموش ۸

ز آواز گردد عیان، حالها
خوشا حال سربستهٔ لال ها ۹