هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به بیان حالات روحی و عاطفی شاعر در مواجهه با ناملایمات زندگی و زمانه میپردازد. شاعر از شوق، دل، همّت، و عقل به عنوان نمادهایی برای توصیف احساسات و تجربیات خود استفاده میکند و از ناسازگاری روزگار و ظلمت زمانه شکوه میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد.
شماره ۹۱۲ - ای شوق، در شکنجهٔ دل ها چگونه ای؟
ای شوق، در شکنجهٔ دل ها چگونه ای؟
آه ای شرار شوخ، به خارا چگونه ای؟ ۱
درپرسشت به لب نفسم می تپد به خون
ای ماهی بریده ز دریا چگونه ای؟ ۲
ای دل که بود سجده برت فرق آفتاب
در زیر دست داغ سویدا چگونه ای؟ ۳
ای همّت بلندکه گردون به خاک توست
در زیر بار منّت بی جا چگونه ای؟ ۴
ناسازی است شیوهٔ اجزای روزگار
با یک جهان عدو، تن تنها چگونه ای؟ ۵
در ظلمت زمانه که جهل آفتاب اوست
ای نورِ عقلِ دیدهٔ بینا چگونه ای؟ ۶
داغی حزین و از جگرت دود برنخاست
در آتش ای سپند شکیبا چگونه ای؟ ۷
آه ای شرار شوخ، به خارا چگونه ای؟ ۱
درپرسشت به لب نفسم می تپد به خون
ای ماهی بریده ز دریا چگونه ای؟ ۲
ای دل که بود سجده برت فرق آفتاب
در زیر دست داغ سویدا چگونه ای؟ ۳
ای همّت بلندکه گردون به خاک توست
در زیر بار منّت بی جا چگونه ای؟ ۴
ناسازی است شیوهٔ اجزای روزگار
با یک جهان عدو، تن تنها چگونه ای؟ ۵
در ظلمت زمانه که جهل آفتاب اوست
ای نورِ عقلِ دیدهٔ بینا چگونه ای؟ ۶
داغی حزین و از جگرت دود برنخاست
در آتش ای سپند شکیبا چگونه ای؟ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۳۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۱۱ - بنمای رخ چون دیده را گرم تماشاکرده ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
