هوش مصنوعی:
شاعر در این غزل از عشق و مستی سخن میگوید و از ساقی میخواهد که پیمانه را لبریز کند یا راه میخانه را به او نشان دهد. او از عشق به معشوق و سوختن در آتش شوق میگوید و اشاره میکند که بوی شراب چنان او را مست کرده که راه میخانه را گم کرده است. همچنین، شاعر از جور و بیوفایی آشنایان شکایت دارد که به دنبال دل بیگانه هستند.
رده سنی:
16+
متن شامل مضامین عاشقانه و اشاره به مستی و شراب است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال مناسب نباشد. همچنین، درک عمیق این غزل نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۳ - ساقیا لبریز کن پیمانه را
ساقیا لبریز کن پیمانه را
یا بمن بنما ره میخانه را ۱
کو کمند زلف آن زیبا نگار
تا به بند آرم دل دیوانه را ۲
شمع از عشق تو میسوزد که سوخت
گرمی شوقش پر پروانه را ۳
بوی مِی هوشم چنان از سر ربود
که غلط کردم ره میخانه را ۴
آشنایان را کند پامال جور
تا بدست آرد دل بیگانه را ۵
یا بمن بنما ره میخانه را ۱
کو کمند زلف آن زیبا نگار
تا به بند آرم دل دیوانه را ۲
شمع از عشق تو میسوزد که سوخت
گرمی شوقش پر پروانه را ۳
بوی مِی هوشم چنان از سر ربود
که غلط کردم ره میخانه را ۴
آشنایان را کند پامال جور
تا بدست آرد دل بیگانه را ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۱۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲ - اگر دانستمی آیین آن زلف پریشان را
گوهر بعدی:شماره ۴ - امشب خروس از نیمه شب بگرفته راه بام را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.