شماره ۵۹ - زان خاک که با خون دل آمیخته دارم

زان خاک که با خون دل آمیخته دارم
کوهی به سر از دست غمت بیخته دارم ۱

ساقی به خُمَم باده بپیمای که دیر است
خُمها زمی غم به قدح ریخته دارم ۲

در پا مفکن خسته دلی را که همه عمر
از سلسلۀ زلف تو آویخته دارم ۳

زنجیری زلف توام اکنون که ز اغیار
زنجیر علایق همه بگسیخته دارم ۴

زان پیش که مردم ز لحد سر بدر آرند
من محشری از شور تو انگیخته دارم ۵

دور از تو پی ریختن خون دل خویش
از آه دوصد خنجر آمیخته دارم ۶

بی مهر رخت شب همه شب اشک روانرا
با خون جگر تا سحر آمیخته دارم ۷

یا رب زکه پرسم که سراغی به من آرد
از آن دل دیوانه که بگریخته دارم ۸