هوش مصنوعی: این متن عرفانی به ستایش ذات الهی و تأثیر آن بر جهان هستی می‌پردازد. شاعر با استفاده از استعاره‌هایی مانند نور خورشید، حیات‌بخش بودن نفس، و انعکاس رخسار در آینه، به توصیف رابطه‌ی بین ذات خداوند و مخلوقات می‌پردازد. متن تأکید دارد که تمام حرکت و حیات در عالم از ذات الهی سرچشمه می‌گیرد و بدون آن، جهان به عدم و سکون می‌گراید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا، فهم آن را نیازمند سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی می‌کند.

شماره ۱۷ - ای صفاتت حجاب چهره ی ذات

ای صفاتت حجاب چهره ی ذات
ذات پاکت ظهور بخش صفات ۱

آفتاب رخت چو تابان گشت
منهدم شد ز نور او ظلمات ۲

لب تو بر جهان مرده دمید
نفسی زان بیافت حیات ۳

آن جهان در خروش و جوش آمد
پیش مهر رخ تو چون ذرّات ۴

عالمی را چو نفی بود عدم
لب جان بخش تو نمود اثبات ۵

جنبش از توست جمله عالم را
ورنه دارد عدم سکَون و ثبات ۶

از چه شد عالمِ فقیر غنی
گر نکردی برون ز گنج ذکوات ۷

وانچه او آدمش همی دانند
نسخه ی عالم است و مظهر ذات ۸

مغربی آنچه عالمش خوانند
عکس رخسار تست در مرآت ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶ - ای روی تو مهر و کَون ذرات
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - ای کائنات ذات تو را مظهر صفات
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.