شماره ۳۲ - بر آب حیات تو جهان همچو حیاتی است

بر آب حیات تو جهان همچو حیاتی است
او نیز اگر باد رود از سرش آبیست ۱

بهر تو یک تاب جهان کرد پدیدار
ذرات جهان جمله عیان گشته ز تابیست ۲

حرفیست جهان از ورق دفتر علت
هرچند که خود را بسر خویش کتابیست ۳

زاندیده کماهی نتواند رخ او دید
کاویخته بر روی وی از نور نقابیست ۴

از تشنگی آنرا که تو پنداشته بودی
در بادیه از دور که آبیست، سرابیست ۵

بیدار شو از خواب که این جمله خیالات
اندر نظر دیده بیدار چه خوابیست ۶

از جانب او نیست حجابی به حقیقت
از جانب ما باشد اگر زانکه حجابیست ۷

ساقی به هم باده به‌یک خّم دهد امّا
در مجلس ما مستی هر یک ز شرابیست ۸

تنها نبود مغربی از نرگس او مست
در هر طرف از نرگس او مست خرابیست ۹