هوش مصنوعی: این متن به توصیف بحر (دریا) به عنوان نمادی از نامتناهی و وحدت در کثرت می‌پردازد. دریا با امواجش نشان‌دهنده جنبش و حرکت جهان است و دل شاعر که ساحل این دریای بی‌کران است، همواره محتاج امواج آن است. درمان درد دل تنها در موج دریا یافت می‌شود. همچنین، متن به تفاوت‌های موجود در جهان اشاره می‌کند که ناشی از اختلاف محل و مزاج است. در نهایت، همه چیز در جهان به گرد این دریای محیط می‌چرخد و هر چه مغربی (غربت) از کاینات به دست آورده، در نهایت به این دریا بازمی‌گردد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از نمادها و استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.

شماره ۵۴ - چو بحر نامتناهیست دایما موّاج

چو بحر نامتناهیست دایما موّاج
حجاب وحدت دریاست کثرت امواج ۱

جهان و هرچه در او هست جنبش دریاست
ز قعر بحر بساحل همی کند اخراج ۲

دلم که ساحل بینهایت اوست
بود مدام بامواج بحر او محتاج ۳

علاج درد دلم غیر موج دریا نیست
چو طرفه درد که موحش بود در او علاج ۴

بهر خسی برسد زین محیط در و گهر
یکی بخس رسد از وی یکی بگوهر باج ۵

از این محیط که عالم بجنّت اوست سراب
مراست عذب و فرات و تراست ملح اجاج ۶

بلون و طعم اگر مختلف همی گردد
ز اختلاف محل است و انحراف مزاج ۷

هر آنچه مغربی از کاینات حاصل کرد
بگرد بحر محیطش بیکزمان تاراج ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۳ - بیار ساقی باقی بریز برمن حادث
گوهر بعدی:شماره ۵۵ - سحرگهی که موذن بفالق الاصباح
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.