هوش مصنوعی: این متن عرفانی از زبان شاعری است که از تجربه‌های روحانی و معنوی خود سخن می‌گوید. او از همراهی با یار (معشوق الهی)، سفرهای معنوی در حرم و کعبه، و وجود پیشین خود در عالم معنا پیش از ورود به دنیای مادی می‌گوید. شاعر به جایگاه رفیع خود در عالم قدس اشاره می‌کند و بیان می‌کند که فراتر از مظاهر اسماء الهی بوده است. همچنین، از وحدت وجود و گردش دورانی نقطه (نماد وحدت) سخن می‌راند و در نهایت به بی‌نیازی از مفاهیم دنیوی مانند مکان، زمان، و کمیت اشاره می‌کند.
رده سنی: 18+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در این متن برای درک و تجزیه‌وتحلیل، به بلوغ فکری و آشنایی با مبانی عرفان اسلامی نیاز دارد. بنابراین، مناسب مخاطبانی است که توانایی درک مفاهیم انتزاعی و پیچیده را دارند.

شماره ۱۱۳ - ما سالها مقیم در یار بوده ایم

ما سالها مقیم در یار بوده ایم
اندر حریم محرم اسرار بوده ایم

با یار خوشخرامم و خندان بکام دل
بیزحمت و مشقت اغیار بوده ایم

اندر حرم مجاور و در کعبه معتکف
بی قطع راه و وادی خونخوار بوده ایم

پیش از ظهور این قفس تنگ کاینات
ما عندلیب گلشن اسرا بوده ایم

چنیدن هزار سال در اوج فضای قدس
بی پر و بال طایر و طیّار بوده ایم

والاتر از مظاهر اسماء ذات او
بالاتر از ظهور و ز اظهار بوده ایم

هم نقطه که اصل وجود است دایره
هم گرد نقطه دایر و دوّار بوده ایم

بی ما و بی شما کجا و کدام و کی
بی چند و چون و اندک و بسیار بوده ایم

با مغربی مغارب اسرار گشته ایم
بیمغربی مشارق انوار بوده ایم
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۲ - اگرچه پادشه عالمم گدای توام
گوهر بعدی:شماره ۱۱۴ - ما جام جهان نمای ذاتیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.