شماره ۱۱۸ - از خانقه و صومعه و مدرسه رستیم

از خانقه و صومعه و مدرسه رستیم
در کوی مغان با می و معشوق نشستیم

سجّاده و تسبیح بیکسوس فکندیم
در خدمت ترسا بچه زنّار ببستیم

در مصطبع ها خرقه ناموس دریدیم
در میکده ها توبه سالوس شکستیم

از دانه تسبیح شمردن برهیدیم
وز دام صلاح و ورع و زهد بجستیم

در کوی مغان نیست شدیم از همه هستی
چون نیست شدیم از همه هستی، همه رستیم

زین پس مطلب هیچ زما دانش و فرهنگ
ای عاق ل هشیار که ما عاشق و مستیم

ما مست و خرابیم و طلبکار شرابیم
با آنکه چو ما مست و خراب است خوشستیم

المنته لله که ازین نفس پرستی
رستیم بکلی و کنون باده پرستیم

تا مغربی از مجلس ما رخت بدر برد
او بود حجاب ره ما رفت برستیم