هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که در آن شاعر از جستجوی طولانی برای معشوق حقیقی (خدا یا عشق الهی) سخن می‌گوید. او پس از سال‌ها تلاش، درمی‌یابد که معشوق همیشه در دلش حاضر بوده است. شاعر به خواننده توصیه می‌کند که از تعلقات دنیوی دست بکشد و به درون خود بنگرد تا حقیقت را بیابد. متن پر از مفاهیم عرفانی مانند وصل، جستجو، دل، و عشق الهی است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی نیاز به دانش پایه‌ای از ادبیات و فلسفه اسلامی دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.

شماره ۱۴۹ - آنکه عمری درپی او میدویدم سو‌بسو

آنکه عمری درپی او میدویدم سو‌بسو
ناگهانش یافتم بادل نشسته روبرو

آخرالامرش بدیدم معتکف در کوی دل
گرچه بسیاری دویدم از پی او کو‌بکو

دل گرفت آرام چون آرام جان در بر گرفت
جان چو جانان را بدید آسوده گشت از جستجو

ایکه عمری آرزوی وصل او بودت چرا
از پی آن آرزو نگذشتی از هر آرزو

تابکی سرچشمه خود را بگِل انباشتن
جوی خود را پاک کن تا آیدت آبی بجو

آب حیوان در درون وانگه برای قطره ای
ریخته در پیش هر دانا و نادان آبرو

مطرب آن مجلسی خود را مکن هر جا گرو
طالب آن باده بشکن صراحی و سبو

ناظر آن منظری بردار از عالم نظر
عاشق آن شاهدی بردار چشم از غیر او

نیست بی او چونکه نائی روی از وی برمتاب
بی رویت چون نیست آبی دست را از وی مشو

دارم از دل سرفرازی کاو ز عالی همتی
درد و عالم جز بقدسش سر بکس نارد فرو

مغربی چون آفتاب و مشتری در جَیب جست
باید اکنون سر بجَیب خویشتن بردن فرو
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۴۸ - هیچکس بخویشتن ره نبرد به سوی او
گوهر بعدی:شماره ۱۵۰ - صفت و شکل و دهانش بزبان هیچ مگو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.