شماره ۱۳ - بی می نتوان بردبسر فصل خزان را

بی می نتوان بردبسر فصل خزان را
ساقی بده آنجام پر از خون رزان را ۱

ترسم که کند فاش دگر راز نهانرا
از دیده که میریزدم این اشک روان را ۲

از پیر و جوان برده دل آن ترک جفاجو
تا عیب نگیرد پدر پیر جوان را ۳

گر باد خزان خون رزان ریخت بگلزار
بر خون رزان ده ثمن برگ خزانرا ۴

بگرفت دل از صحبت زهاد سبک مغز
یاران بمن آید مر آنرطل گرانرا ۵

صحن چمن از چیست زر اندوه وگرنه
خاصیت اکسیر بود باد وزان را ۶