شماره ۲۰ - زینهار ایدل از آن غمزه که شمشیر بدست است

زینهار ایدل از آن غمزه که شمشیر بدست است
باحذر باش که از مست کسی طرف نبسته‌ست ۱

کس چه سان از تو برد جان که زدنباله حشمت
حشم ناز و فنون تا نگری دست بدست است ۲

کام من از تو همین بس که بپای تو نهم سر
که مرا پایه ز اندازه بالای تو پست است ۳

نیست از پیچش موی تو مرا روی رهائی
کاین بلائی است که یابند من از روز الست است ۴

پاس خوددار که در عهد تو هر خون که بریزد
مردم از چشم تو بیند که خطا شیوه مست است ۵

اینهمه حلقه و چین و گره و بند چه حاجت
هرچه خواهی بکن ایزلف کست دست نبسته است ۶

همه شب می نبرد خواب زاندیشه جهانرا
کآخر اینفتنه که برخواست کیش رأی نشست است ۷

لوحش الله که نگاه کچت از گوشه ابرو
راست چون تیر کماندار رها کرده و شست است ۸

نیر آخر کشدم غیرت آنخال که دانم
خفته در کنج لبش چون مگس قندپرست است ۹