شماره ۲۱ - هر شکاری شود از جنگل شهباز گرفت

هر شکاری شود از جنگل شهباز گرفت
جز دو چشمت که دل از وی نتوان باز گرفت ۱

زشبیخون سر زلف بهم نازده چشم
سر راهم سپه غمزه غماز گرفت ۲

مشکن ایدوست دلم را که دگر ناید باز
مرغ وحشی جو ز دامی ره پرواز گرفت ۳

چشم الفت دگر ایهوش مدار از سر من
خوابگاهی که تو دیدی حشم ناز گرفت ۴

لب لعلت زخط سبز جهان کرد سیاه
ماتم غمزدگان نیک باعزاز گرفت ۵

جادوانت همه گر سجده برد پیش سزاست
که فسون نگهت پایه اعجاز گرفت ۶

دل غم عشق بصد پرده نهان داشت زخلق
زلف او باز شد و پرده زهر راز گرفت ۷

واعظ ار غیب نظر بازی ما کرد چه باک
نیّرا گوش نباید بهر آواز گرفت ۸