شماره ۲۹ - همه را چشم عنایت زتو شیرین پسر است

همه را چشم عنایت زتو شیرین پسر است
من تعنت نکنم هرچه تو باری شکر است ۱

دی برویم نظری کرد و دوایم فرمود
می ندانست که بیماری من از نظر است ۲

گل بصد ناز شکفته است تو در خواب هنوز
خیز ای بلبل شوریده که وقت سحر است ۳

خواهم از بخت که با من همه بیداد کنی
تا نه بندد بتو کس مهر که بیدادگر است ۴

شمع را با پر پروانه سر و کار نبود
گنهه از آتش سوداست که در زیر پر است ۵

بست در بر رخم اغیار بخندد سهل است
گر بزخمم نمکی هست ز جای دگر است ۶

گر بدی گفت رقیبی تو به نیکی بگذر
می نه بینی که بدو نیک جهان در گذر است ۷