شماره ۳۲ - ما را بدر میکده دادند اقامت

ما را بدر میکده دادند اقامت
ایزهد ریائی بروی رو به سلامت ۱

با نرگس جادو بدر صومعه بگذر
تا پیر خرابات نه لافدز کرامت ۲

از کشمکش زلف درازت چه سرایم
کاین قصه بپایان نرسد تا بقیامت ۳

فرهاد بخواب ار لب شیرین تو بیند
با تیشه ناخن بکند کوه ملامت ۴

تابوت نشان گم نکند کو بمزارم
از سنگ ملامت بگمارند ملامت ۵

فردای قیامت که سر از خاک برآرم
آه ار نبود بر سرم آنسایه قامت ۶

من ربح و خسارت بدرستی نشناسم
بوسی ده و جانی ببر از من بغرامت ۷

ایمردمک دیده من جای تو خالی
کز هجر تو در دیده نماند اشک ملامت ۸

گفتی هوس عشق بتان مایه سوداست
ایمایه سودا سر زلف تو سلامت ۹

نیّر خط مقیاس ز ابروی بتان گیر
تا کچ ننهی قبله محراب امامت ۱۰