هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از رهایی از تعلقات دنیوی و پیوستن به وحدت الهی سخن میگوید. او از می و میخانه به عنوان نمادهایی از عرفان و حکمت یاد میکند و از رسیدن به مقامات معنوی و رحمت الهی ابراز خوشحالی میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین استفاده از نمادهایی مانند می و میخانه ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۱۱۶ - خونشد دل از علایق ناسوت کثرتم
خونشد دل از علایق ناسوت کثرتم
ساقی بگردش آی بده جام وحدتم
آندارویم بده که فلاطون خم نشین
آید کمین سبوکش دریای حکمتم
در زیر بار سایه کشد قاف تا بقاف
گر شهپری بهم زند عنقای همتم
منت خدایرا که پس از چند ساله زاهد
آخر کشید بر در میخانه قسمتم
می ده که داد مژدۀ رحمت مرا سروش
روزی کزین سلاله سرشتند طینتم
ساقی بگردش آی بده جام وحدتم
آندارویم بده که فلاطون خم نشین
آید کمین سبوکش دریای حکمتم
در زیر بار سایه کشد قاف تا بقاف
گر شهپری بهم زند عنقای همتم
منت خدایرا که پس از چند ساله زاهد
آخر کشید بر در میخانه قسمتم
می ده که داد مژدۀ رحمت مرا سروش
روزی کزین سلاله سرشتند طینتم
۳۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۵ - من ای حریف نه مرد شراب گلگونم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۷ - ای صنم کز چشم کافر کیش بردی دین من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
