هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر درد فراق و اشتیاق به وصال معشوق است. شاعر از لطف و زیبایی معشوق سخن می‌گوید و از غم هجران و آه و ناله خود می‌نالد. او امیدوار است که پیامش به دل معشوق بنشیند و یادگاری از عشقش باقی بماند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه موجود در شعر، برای درک و تجربه نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و کنایه‌های ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

شماره ۲ - ز روی لطف بکن بوسه‌ای حوالۀ ما

ز روی لطف بکن بوسه‌ای حوالۀ ما
همین بس است ز وجه حسن نوالۀ ما ۱

از تیر غمزه خدنگی بکن حوالۀ ما
همین بس است ز خوان کرم نوالۀ ما ۲

چو دور جام وصالش به کام ما نبود
سزد که پر شود از خون دل پیالۀ ما ۳

به خون دیده نوشتیم نامه‌ای بر دوست
بود که دل شودش نرم زین رسالۀ ما ۴

ز بس که شعلۀ آهم همی رود به فلک
ملک به چرخ درآمد ز آه و نالۀ ما ۵

ز شاهدی سخن دلپذیر خواهد ماند
به یادگار همین بس بود سلالۀ ما ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل آغازین - شمارهٔ ۱
گوهر بعدی:شماره ۳ - پر کن به دور لعل نگارم پیاله را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.