هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی بیانگر درد فراق و عشق به معشوق است. شاعر از جدایی و غم آن می‌نالد، اما در عین حال، عشق را درمان همه دردها می‌داند. او زیبایی معشوق را در دل خود منعکس می‌بیند و از قهر و جور او نیز شکایت دارد، اما در نهایت، همه‌چیز را به جان می‌خرد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'قتل' و 'جور' ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.

شماره ۷ - لعل لب تو شفاست ما را

لعل لب تو شفاست ما را
درد تو همه دواست ما را ۱

تا گشت جدا دلم ز تیغت
هر لحظه غم جداست ما را ۲

دل آینۀ جمال یارست
زین آینه پر صفاست ما را ۳

گفتی بکشم تو را بجایی
این سعد بگو کجاست ما را ۴

گر هست تو را هوای قتلم
بالله که همین هواست ما را ۵

گر خال و خط تو مشک خوانیم
با خط تو بس خطاست ما را ۶

ای شاهدی از غمش چه نالی
جورش همگی سزاست ما را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶ - به عاشقان خود بنما جمال عالم آرا را
گوهر بعدی:شماره ۸ - کردی ز غم آباد چو کاشانۀ ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.