خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر عشق و ارادت عمیق شاعر به معشوق یا محبوب است. شاعر با زبانی پراحساس و تصاویر شاعرانه، از تسلیم و عبادت در برابر معشوق، سوزش دل و اشتیاق وصال سخن میگوید.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، نیاز به درک و تجربهی عاطفی بیشتری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است.
شماره ۲۴ - قدم به پرسش من رنجه کن به رسم عیادت
قدم به پرسش من رنجه کن به رسم عیادت
که جان نثار قدومت کنم ز روی ارادت ۱
نهادهام سر تسلیم بر ارادت محبوب
که بنده را نبود رسم و راه غیر عبادت ۲
دلا بکوش که خود را کنی نشانه ی تیرش
که این بود به حقیقت نشان گلیم سعادت ۳
به سوزش دل و خون جگر گواه چه حاجت
سرشک سرخ و رخ زرد بس بود به شهادت ۴
به خون وصل تو آمد چو شاهدی به گدایی
به بوسه ای بنوازش که این بس است زیادت ۵
که جان نثار قدومت کنم ز روی ارادت ۱
نهادهام سر تسلیم بر ارادت محبوب
که بنده را نبود رسم و راه غیر عبادت ۲
دلا بکوش که خود را کنی نشانه ی تیرش
که این بود به حقیقت نشان گلیم سعادت ۳
به سوزش دل و خون جگر گواه چه حاجت
سرشک سرخ و رخ زرد بس بود به شهادت ۴
به خون وصل تو آمد چو شاهدی به گدایی
به بوسه ای بنوازش که این بس است زیادت ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳ - بسم نبود که زلفت به قصد دین برخاست
گوهر بعدی:شماره ۲۵ - با لعل جان فزای تو آب زلال چیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.