خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و غمگین است که در آن شاعر از عشق نافرجام و دلتنگیهای خود سخن میگوید. او با استفاده از تصاویر زیبا مانند زلف معشوق، فرات، و خاک، احساسات عمیق خود را بیان میکند. شاعر به ذکر معشوق و آرزوی وصال او اشاره میکند و از نبودن معشوق در کنار خود ابراز تاسف میکند.
این شعر دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۶ - قدت سرو گفتیم و رویی نداشت
قدت سرو گفتیم و رویی نداشت
چو زلف تو هم مشک بوئی نداشت ۱
فرات ار چه سیل در سیل بود
چو چشمم بسی جست و جویی نداشت ۲
دل ریش من هر شبی تا سحر
بجز ذکر تو گفت و گویی نداشت ۳
محیط ار چه در خویشتن غرقه بود
چو مژگان من آب رویی نداشت ۴
بحسرت چو شد شاهدی زیر خاک
جز آن خاک کو آرزویی نداشت ۵
چو زلف تو هم مشک بوئی نداشت ۱
فرات ار چه سیل در سیل بود
چو چشمم بسی جست و جویی نداشت ۲
دل ریش من هر شبی تا سحر
بجز ذکر تو گفت و گویی نداشت ۳
محیط ار چه در خویشتن غرقه بود
چو مژگان من آب رویی نداشت ۴
بحسرت چو شد شاهدی زیر خاک
جز آن خاک کو آرزویی نداشت ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵ - با لعل جان فزای تو آب زلال چیست
گوهر بعدی:شماره ۲۷ - امروز ز نو دلبر ما خوی دگر داشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
