هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و غمگین است که در آن شاعر از عشق نافرجام و دلتنگیهای خود سخن میگوید. او با استفاده از تصاویر زیبا مانند زلف معشوق، فرات، و خاک، احساسات عمیق خود را بیان میکند. شاعر به ذکر معشوق و آرزوی وصال او اشاره میکند و از نبودن معشوق در کنار خود ابراز تاسف میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۶ - قدت سرو گفتیم و رویی نداشت
قدت سرو گفتیم و رویی نداشت
چو زلف تو هم مشک بوئی نداشت ۱
فرات ار چه سیل در سیل بود
چو چشمم بسی جست و جویی نداشت ۲
دل ریش من هر شبی تا سحر
بجز ذکر تو گفت و گویی نداشت ۳
محیط ار چه در خویشتن غرقه بود
چو مژگان من آب رویی نداشت ۴
بحسرت چو شد شاهدی زیر خاک
جز آن خاک کو آرزویی نداشت ۵
چو زلف تو هم مشک بوئی نداشت ۱
فرات ار چه سیل در سیل بود
چو چشمم بسی جست و جویی نداشت ۲
دل ریش من هر شبی تا سحر
بجز ذکر تو گفت و گویی نداشت ۳
محیط ار چه در خویشتن غرقه بود
چو مژگان من آب رویی نداشت ۴
بحسرت چو شد شاهدی زیر خاک
جز آن خاک کو آرزویی نداشت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵ - با لعل جان فزای تو آب زلال چیست
گوهر بعدی:شماره ۲۷ - امروز ز نو دلبر ما خوی دگر داشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
