هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از زیبایی معشوق و تأثیرات عشق بر دل و جان خود سخن میگوید. او از عناصری مانند لعل میگون، صراحی، زورق، زلف مسلسل، و قرص ماه برای توصیف حالات خود استفاده میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۵۲ - در مجالس گر سخن زان لعل میگون می رود
در مجالس گر سخن زان لعل میگون می رود
کز چه می خندد صراحی از دلش خون می رود ۱
زورقی میسازم از بحر خیالش دیده را
کیم شب از نوک پیکان نیل و جیحون می رود ۲
در شب دیجور زلفش هر که دید آن قرص ماه
گرچه آید با کمال عقل مجنون می رود ۳
دل کز آن زلف مسلسل می کشد سوی لبت
گوییا افعی گزیدش بهر معجون می رود ۴
شاهدی چون بند آن چشمان مست از بیخودی
میدواند کو به سوی خانهاش چون می رود ۵
کز چه می خندد صراحی از دلش خون می رود ۱
زورقی میسازم از بحر خیالش دیده را
کیم شب از نوک پیکان نیل و جیحون می رود ۲
در شب دیجور زلفش هر که دید آن قرص ماه
گرچه آید با کمال عقل مجنون می رود ۳
دل کز آن زلف مسلسل می کشد سوی لبت
گوییا افعی گزیدش بهر معجون می رود ۴
شاهدی چون بند آن چشمان مست از بیخودی
میدواند کو به سوی خانهاش چون می رود ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱ - جز تحفه جان عاشق درویش ندارد
گوهر بعدی:شماره ۵۳ - تا دل نظری به حال خود کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
