هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از عشق و دلبستگی سخن میگوید و از توصیف معشوق با زلف سیاه و چهرهی دلربا شروع میشود. شاعر از عشق و رنجهای آن میگوید و چگونه معشوق با رفتارهایش او را فریب میدهد. همچنین، اشارهای به سلطنت و گدایی در عشق دارد که نشاندهندهی قدرت معشوق است.
رده سنی:
16+
متن شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژهها و مفاهیم مانند 'فریب' و 'رنج عشق' نیاز به بلوغ عاطفی برای درک بهتر دارند.
شماره ۵۶ - چون دلبران ز زلف سیه تاب می دهند
چون دلبران ز زلف سیه تاب می دهند
دل را نشان ز صورت قلاب می دهند ۱
پیکان به آتش دل من سرخ می کنند
چون سرخ شد به خون جگر آب می دهند ۲
گویند روی خویش نماییم بتان به خواب
ما را بدین بهانه چه خوش خواب می دهند ۳
آن خالهای سوخته از تابش رخت
بر آتش دو گونه مرا تاب می دهند ۴
گه زلف افکنند به رخ گه بر افکنند
ما را فریب در شب مهتاب می دهند ۵
گفتند شاهدی ز گدایان این در است
این سلطنت ببین که در این باب می دهند ۶
دل را نشان ز صورت قلاب می دهند ۱
پیکان به آتش دل من سرخ می کنند
چون سرخ شد به خون جگر آب می دهند ۲
گویند روی خویش نماییم بتان به خواب
ما را بدین بهانه چه خوش خواب می دهند ۳
آن خالهای سوخته از تابش رخت
بر آتش دو گونه مرا تاب می دهند ۴
گه زلف افکنند به رخ گه بر افکنند
ما را فریب در شب مهتاب می دهند ۵
گفتند شاهدی ز گدایان این در است
این سلطنت ببین که در این باب می دهند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۵۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵ - چو دلبران به دل ما سه چیز می جویند
گوهر بعدی:شماره ۵۷ - رخش آتشم در درون می برد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
