شماره ۹۷ - چو چشم تو من فتنه جویی ندارم

چو چشم تو من فتنه جویی ندارم
چو زلف تو آشفته خویی ندارم ۱

چنان کرد عشقت مرا پیش مردم
که جز اشک خود آب رویی ندارم ۲

ز اشکم به هر سو روان گشته جویی
جز آن سرو قد جست و جویی ندارم ۳

ز سودای زلف تو دیوانه گشتم
جز آن زلف پروای مویی ندارم ۴

بکش شاهدی را به زخمی به تیغت
که من غیر از این آرزویی ندارم ۵