این شعر عاشقانه و غزلگونه، به توصیف عشق و دلدادگی شاعر به معشوق میپردازد. شاعر از زیباییهای معشوق مانند چشمهای سیاه، لبهای شیرین و خال خطش سخن میگوید و تأثیر این زیباییها را بر جان و روان مردم توصیف میکند. همچنین، از فتنهانگیزی معشوق در میان مردم یاد میکند و از شاهدی میخواهد که نشانههای این عشق را در چشمهای مردم بجوید.
این شعر دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند «خون کرد روان ز جان مردم» و «در دیده خون فشان مردم» ممکن است برای گروههای سنی پایین نامناسب باشد. بنابراین، این شعر بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالان است که توانایی درک مفاهیم عرفانی و عاشقانه پیچیده را دارند.
شماره ۹۶ - آن جان من و روان مردم
خون کرد روان ز جان مردم ۱
چشم سیهش ز عین مستی
شد فتنه خاندان مردم ۲
ذکر لب لعل شکرینش
شیرین شده بر زبان مردم ۳
پیوسته خیال خال خطش
در دیده خون فشان مردم ۴
ای شاهدی ار تو چشم داری
در دیده بجو نشان مردم ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
