خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر از درد فراق و عشق سخن میگوید و از تأثیرات عمیق این احساس بر دل و جان خود مینالد. او با تصاویر زیبا و استعارههای غنی، حالات درونی خود را توصیف میکند، از جمله اشکهای بیپایان، سوختن در آتش عشق، و تسلیم شدن در برابر جاذبههای معشوق.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر مانند 'قتل شاهد' و 'نرگس مست' ممکن است نیاز به بلوغ ذهنی برای تفسیر داشته باشند.
شماره ۱۱۲ - دل و جگر به غم تو کباب شد هر دو
دل و جگر به غم تو کباب شد هر دو
سرای دیده و دل هم خراب شد هر دو ۱
شب فراق تو شد دیدهام چو دریایی
به رود و مردم چشمم حباب شد هر دو ۲
علی الصباح به رویت چو دیده کردم باز
سواد دیده من آفتاب شد هر دو ۳
ستون خیمه تن عشق گشت گیسویت
بگرد خیمه ز هر سو طناب شد هر دو ۴
به قتل شاهدی آن غمزه بس تعلل کرد
مگر که نرگس مستت به خواب شد هر دو ۵
سرای دیده و دل هم خراب شد هر دو ۱
شب فراق تو شد دیدهام چو دریایی
به رود و مردم چشمم حباب شد هر دو ۲
علی الصباح به رویت چو دیده کردم باز
سواد دیده من آفتاب شد هر دو ۳
ستون خیمه تن عشق گشت گیسویت
بگرد خیمه ز هر سو طناب شد هر دو ۴
به قتل شاهدی آن غمزه بس تعلل کرد
مگر که نرگس مستت به خواب شد هر دو ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۱ - تا کی کنیم آتش دل را نهان از او
گوهر بعدی:شماره ۱۱۳ - جانا به لطف خویش به ما یک سخن بگو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.