شماره ۶ - خبرت هست که از خویش خبر نیست مرا

خبرت هست که از خویش خبر نیست مرا
گذری کن که ز غم راه گذر نیست مرا ۱

گر سرم در سر سودات رود نیست عجب
سر سودای تو دارم سرِ سر نیست مرا ۲

ز آب دیده که به صد خون دلش پروردم
هیچ حاصل به جز از خون جگر نیست مرا ۳

محنت زلف تو تا یافت ظفر بر دل من
بر مراد دل خود هیچ ظفر نیست مرا ۴

بی رخت اشک همی بارم و گل می کارم
به جز این کار کنون کار دگر نیست مرا ۵

بر سر زلف تو زان روی ظفر ممکن نیست
که توانایی چون باد سحر نیست مرا ۶

من پروانه صفت گرچه پر و بالم سوخت
همچنان ز آتش عشق تو حذر نیست مرا ۷

منم آن شمع که در سوز چنان بی خبرم
که گرم سر ببُری هیچ خبر نیست مرا ۸

تا که آمد رخ زیبای تو در چشم جلال
بر گل و لاله کنون میل نظر نیست مرا ۹