شماره ۲۱ - دلم متاب که هجران سینه تاب بس است

دلم متاب که هجران سینه تاب بس است
چه دورم از رخ خوبت همین عذاب بس است ۱

بدان دو حلقه که حلق دلم همی تابی
چو جان ز حلق برآمد دگر متاب بس است ۲

درون حلقه دلم تابه کی ز خون جگر
بیاورید کبابی مرا شراب بس است ۳

هنوز با غم و بخت بدم قرین گرچه
مرا ز دوری رویت ز خورد و خواب بس است ۴

شب وصال تو گو مه متاب بر گردون
به ماهتاب چه حاجت که آفتاب بس است ۵

غمت به قصد خرابی جان کمر در بست
چو کرد خانه معمور دل خراب بس است ۶

محیط و قلزم سوز جلال را نکشد
نه آتشی ست که او را دو قطره آب بس است ۷