شماره ۲۴ - گهی با ما خوش و گه سرگران است

گهی با ما خوش و گه سرگران است
نمی دانم که هر دم بر چه سان است ۱

نباشد چشم غیر از قطره آب
مرا زین قطره دریای روان است ۲

چه رشک آید مرا از خال هندو
که او در باغ رویش باغبان است ۳

به یاد گوهر افشانی لعلش
همیشه چشم من گوهرفشان است ۴

خرامان قامتش در گلشن ناز
سهی سروی که بارش ارغوان است ۵

دو سر هرگز به یک بالین کی آید
که آن بر بالش، این بر آستان است ۶

مگر تو از سر پیمان بگشتی
وگرنه عاشق مسکین همان است ۷

دهانت گر نه کام خاطر ماست
چرا دایم ز چشم ما نهان است ۸

جلال از دست دل شد غرق آتش
اگرچه بحر چشمش بی کران است ۹