شماره ۴۷ - مونس ما ای صبا بجز تو کسی نیست

مونس ما ای صبا بجز تو کسی نیست
هم نفسی با تو بجویم نفسی نیست ۱

دیده و دل را چو تازه آب و هوا نیست
بی هوسان را بدین هوا هوسی نیست ۲

مرغ مقیّد ره گریز ندارد
شادی آن بلبلی که در قفسی نیست ۳

چاره همین خاکساری ست گیا را
چون که به سرو بلند دسترسی نیست ۴

پایه زلفت رسیده است به جایی
کز سر او تا به آفتاب بسی نیست ۵

خسته چو در چشمت آید آب فروبار
کم ز خسی گشته است و کم ز خسی نیست ۶

تا غم تو غمگسار هیچ کسانست
هیچ کسی غمگسار هیچ کسی نیست ۷

قافله سالار به پیش می رود، امّا
نیست به هر گام او که باز پسی نیست ۸

زان شکرستان جلال دور نگردد
طوطی شکرشکن کم از مگسی نیست ۹