شماره ۶۷ - دل نیست که در کوی تو در خاک نگردد

دل نیست که در کوی تو در خاک نگردد
جان نیست که از دست غمت چاک نگردد ۱

ز آیینه رخسار به یک سوفکن آن زلف
نوری ندهد آینه تا پاک نگردد ۲

از جان نرود نقش تو تا چرخ نشوید
وز سر نرود مهر تو تا خاک نگردد ۳

تا گردش افلاک بود مهر تو ورزم
آری مگر آن روز که افلاک نگردد ۴

در دیده نیابد دل و جان من اگرچه
در بحر محال است که خاشاک نگردد ۵

خواهد که عنان از دل خلقی بر باید
باید که چنین بسته فتراک نگردد ۶

از گوهر عشق آنکه خبردار نباشد
پیرامن آن بحر خطرناک نگردد ۷

ناموس جلال ار برود باک نباشد
نامی نکند رند چو بی باک نگردد ۸