شماره ۷۰ - آن چه مشک است که در طرّه پرچین دارد

آن چه مشک است که در طرّه پرچین دارد
وان چه حسن است که در طرّه مشکین دارد ۱

همچو خورشید ز دورش نتوان دید از آنک
که چو خورشید به تنها شدن آیین دارد ۲

گرنه او را هوس قصد من مسکین است
سر چرا با من دل سوخته سنگین دارد ۳

چون به بالین من آید همه عالم گویند
کاین گدا بین که چنان شمع به بالین دارد ۴

آفتاب از کف پایت همه جا سرمه کشید
زان سبب نور تو در چشم جهان بین دارد ۵

بگذرد بر من و رحمت نکند بر حالم
همه دانند که قصد من مسکین دارد ۶

تا به آخر نفس از دل نرود نقش رخت
زان که داغ نظر دور نخستین دارد ۷

عالمی شد همه شوریده او چون فرهاد
تا چه شور است که در شکر شیرین دارد ۸

با دل و دین به سر کوی بلا رفت جلال
وین زمان در غم او نه دل و نه دین دارد ۹