شماره ۷۱ - سالها شد که دلم مهر نگاری دارد

سالها شد که دلم مهر نگاری دارد
نه به شب خواب و نه در روز قراری دارد ۱

تنم از درد غباری شد و عیبم نکند
هر که بر دامن ازین گرد غباری دارد ۲

هرکه مشغول توگشت از دو جهان باز آمد
زان که این کار کسی نیست که کاری دارد ۳

حاصل از ملک جهان نیست به جز صحبت یار
گو غنیمت شمر آن یار که یاری دارد ۴

حبّذا بلبل شوریده که بر بوی گلی
از همه ملک جهان دامن خاری دارد ۵

شب تنهایی من نیست به جز اشک کسی
که به بالین من خسته گذاری دارد ۶

می کنم سرزنش چشم گهرپرور خویش
که نه در خورد خیال تو نثاری دارد ۷

قدّ عاشق که دوتا گشت عجب می دارند
وین نبینند که دلسوخته باری دارد ۸

رخت ازین ورطه به ساحل نتوان برد جلال
کاین نه بحری ست که پایان و کناری دارد ۹