هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از مولانا بیانگر ناتوانی شاعر در تحمل دوری از معشوق و بیفایده بودن پند و اندرز در این راه است. شاعر با اشاره به مستی و بیخودی عاشقان، بر اهمیت عشق و وصال تأکید میکند و درد فراق را بیدرمان میخواند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه عمیق است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین استفاده از استعارهها و نمادهای عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۷۲ - نه ترا پند سود می دارد
نه ترا پند سود می دارد
نه مرا بند سود می دارد ۱
بوسه ای ده که دردمندان را
شربتی قند سود می دارد ۲
ای عزیزان! نمی توانم کرد
صبر هر چند سود می دارد ۳
توبتم داده شیخ و پندارد
که مرا پند سود می دارد ۴
خود خلاف است لیک مستان را
عهد و سوگند سود می دارد ۵
درد او صبر و هوش و عقل برد
دارویی چند سود می دارد ۶
نمک از لعل خویش بر ریشم
تا پراکند سود می دارد ۷
شاخ دل را چه سود قامت دوست
فصل و پیوند سود می دارد ۸
پنج خود را به پشت خویش جلال
هر که بر کند سود می دارد ۹
نه مرا بند سود می دارد ۱
بوسه ای ده که دردمندان را
شربتی قند سود می دارد ۲
ای عزیزان! نمی توانم کرد
صبر هر چند سود می دارد ۳
توبتم داده شیخ و پندارد
که مرا پند سود می دارد ۴
خود خلاف است لیک مستان را
عهد و سوگند سود می دارد ۵
درد او صبر و هوش و عقل برد
دارویی چند سود می دارد ۶
نمک از لعل خویش بر ریشم
تا پراکند سود می دارد ۷
شاخ دل را چه سود قامت دوست
فصل و پیوند سود می دارد ۸
پنج خود را به پشت خویش جلال
هر که بر کند سود می دارد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۲۵۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۱ - سالها شد که دلم مهر نگاری دارد
گوهر بعدی:شماره ۷۳ - تو مپندار که دوران همه یکسان گذرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.