شماره ۹۹ - عهد ما مشکن و بر باد مده خاکی چند

عهد ما مشکن و بر باد مده خاکی چند
آتشی در زده انگار به خاشاکی چند ۱

ما چو غنچه همه دل تنگ و تو چون باد صبا
شادمان می گذری بر سر غمناکی چند ۲

بکشی از سخن تلخ و به دَم زنده کنی
درهم آمیخته ای زهری و تریاکی چند ۳

از وجود من و از عشق جز این بیش نماند
آتشی چند در آمیخته با خاکی چند ۴

شهسوارا! بگذر بر صف ما صیدکنان
تا سری چند ببندیم به فتراکی چند ۵

ای صبا! بویی از آن غنچه خندان به من آر
تا به پیراهن جان در فکنم چاکی چند ۶

چه غم از طعن حسودان که مکدّر نکند
نظر پاک مرا طعنه ناپاکی چند ۷

بس کن ای خواجه که ما باک نداریم ز جان
چندگویی سخن جان بر بی باکی چند ۸

عشق و تنهایی و غم چند بود صبر جلال
چه بود زور زبونی بر چالاکی چند ۹