هوش مصنوعی:
این شعر از عشق، صبر در برابر رنجهای هجران، و امید به وصال سخن میگوید. شاعر از زیبایی معشوق و درد فراق میسراید و از نوشتن رخسار و زلف یار بر گل و مشک سخن میگوید. همچنین، به صبر در دل شیدا و شرح حال پریشان دل اشاره میکند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند رنج و فراق نیاز به بلوغ ذهنی دارد.
شماره ۱۰۱ - من نشنیدم که خط بر آب نویسند
من نشنیدم که خط بر آب نویسند
آیت خوبی بر آفتاب نویسند ۱
هجر کشیدیم تا به وصل رسیدیم
نامه رحمت پس از عذاب نویسند ۲
صبر طلب می کنندم از دل شیدا
همچو خراجی که بر خراب نویسند ۳
شرح رخ خوب و زلف غالیه بویت
بر ورق گل به مشک ناب نویسند ۴
قصّه خون ریز این دو دیده بیدار
کاج بر آن چشم نیم خواب نویسند ۵
حال پریشان این دل پُرتاب
کاج بر آن زلف نیم تاب نویسند ۶
قصّه درد جلال مردم دیده
بر رُخش از روشنی چو آب نویسند ۷
آیت خوبی بر آفتاب نویسند ۱
هجر کشیدیم تا به وصل رسیدیم
نامه رحمت پس از عذاب نویسند ۲
صبر طلب می کنندم از دل شیدا
همچو خراجی که بر خراب نویسند ۳
شرح رخ خوب و زلف غالیه بویت
بر ورق گل به مشک ناب نویسند ۴
قصّه خون ریز این دو دیده بیدار
کاج بر آن چشم نیم خواب نویسند ۵
حال پریشان این دل پُرتاب
کاج بر آن زلف نیم تاب نویسند ۶
قصّه درد جلال مردم دیده
بر رُخش از روشنی چو آب نویسند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۰ - معاشران که مقیمان کوی خمّارند
گوهر بعدی:شماره ۱۰۲ - چون مرغ سحر در غم گلزار بنالد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
