شماره ۱۰۳ - آن را که غمی باشد و گفتن نتواند

آن را که غمی باشد و گفتن نتواند
شب تا به سحر نالد و خفتن نتواند ۱

از ما بشنو قصّه ما ورنه چه حاصل
پیغام که باد آرد و گفتن نتواند ۲

بی بوی وصالت نگشاید دل تنگم
بی باد صبا غنچه شکفتن نتواند ۳

از اشک زدم آب همه کوی تو تا باد
خاشاک سر کوی تو رُفتن نتواند ۴

شوریده تواند که کند ترک سر خویش
ترک سر زلف تو گرفتن نتواند ۵

اندر دل ما عکس رخ خوب تو پیداست
در آینه کس چهره نهفتن نتواند ۶

جوینده چه سختی ست که بر خود نکند سهل
فرهاد چه سنگ است که سفتن نتواند ۷

آن شد که جلال از سر کوی تو شود دور
کز ضعف چنان است که رفتن نتواند ۸