شماره ۱۰۹ - شوخی نگر که آن بت عیّار می کند

شوخی نگر که آن بت عیّار می کند
دل را به بند زلف گرفتار می کند ۱

هر دم به شیوه ای ز کسی می برد دلی
وز حلقه های زلف نگونسار می کند ۲

دشمن دریغ بود که ره یافت پیش دوست
حیف است گل که همدمی خار می کند ۳

انکار عشق بازی ما می کنند خلق
ما خاک آن کسیم که این کار می کند ۴

دل شد مقیم کویش و جان عازم سفر
دل رخت می گشاید و جان بار می کند ۵

تا دید شیخ رونق بازار عاشقان
هر بامداد خرقه به بازار می کند ۶

جز عقل عاقلان نکند صید چشم مست تو
مست است و قصد مردم هشیار می کند ۷

آن دل که بود منکر پا بستگان عشق
امروز در کمند تو اقرار می کند ۸

در خورد دوست نیست نثاری جلال را
بیش از سری ندارد و ایثار می کند ۹